ایرانشهر در جغرافیاى بطلمیوس» بر اساس دو نسخه از متن اصلى کتاب« جغرافیاى موسى خورنى» ارمنى و سه اثر از سه محقق دیگر که همگى توضیحاتى درباره کتاب جغرافیاى موسى خورنى مىباشند و در اواخر قرن نوزدهم میلادى منتشر شدهاند، توسط مارکوارت تهیه شده است. کتاب موسى خورانى هم ترجمهاى است از کتاب« شهرستانهاى ایران( فهرست شهرستانهاى ایران) که یکى از نادرترین منابع جغرافیاى تاریخى ایران عصر ساسانى است و در اصل به زبان پهلوى در ۳ برگ تألیف شده و اصل پهلوى آن از بینرفته است. محتواى اصلى کتاب« ایرانشهر در جغرافیاى بطلمیوس» با توجه به کتاب« شهرستانهاى ایران» این نواحىرا در بر مىگیرد: ۱- ماد ۲- الیمایى( خوزستان) ۳- پارس ۴- اریک( شرق ماد) ۵- دریاى هیرکان ۶- اسکیتها ۷- بین النهرین ۸- بابل.
آنچه نوشته مارکوارت را از دیگر نوشتهها و تألیفات پیشین برجسته و ممتازمىکند، توضیحات و مقایسههاى مارکوارت با دیگر آثار نویسندگان قدیمى یونان مانند استرابو، جهانگردان و زائران قدیم چین و جغرافیدانان جهان اسلام مانند ابن خرداذبه، اصطخرى، مقدسى و غیره است.
از طرف دیگر تسلط مارکوارت به زبانهاى ایرانى، ارمنى، سریانى و چینى و بهویژه یونانى، کتاب ایرانشهر بر مبناى جغرافیاى موسى خورنى و مبحث دیگر آن، ایرانشهر در جغرافیاى بطلمیوسرا بسیار پربار و سرآمد کرده است. مبحث نسبتا طولانى طخارستان که در این کتاب مطرح شده در کمتر اثرى به چشم مىخورد.
